Które seriale XXI wieku możemy uznać za najwybitniejsze? Każdy telewidz ma z pewnością własną listę ulubionych produkcji i trudno sporządzić obiektywne zestawienie TOP 10 fajne seriale . Dlatego my postanowiliśmy wyróżnić aż 50 produkcji, które redakcja Antyradio.pl uważa za top seriale wszech czasów . 100 najlepszych filmów XXI wieku W redakcji Esensji przeprowadziliśmy głosowania na najlepsze filmy XXI wieku , czyli bardzo świeże spojrzenie na kino minionych dopiero kilkunastu lat. To ciekawa lista, bo obejmuje ona jedynie filmy z okresu, w którym zawodowo zajmuję się kinem. Najlepsze seriale XXI wieku - doskonale wiemy, że ta fraza wśród naszych Czytelników nieustannie cieszy się wielkim zainteresowaniem. Teraz w sieci pojawił się nowy ranking tego typu, który przygotowali krytycy prestiżowego Hollywood Reportera. Warto wymienić choćby takie klasyki jak: Krzyżacy (1960), Pan Wołodyjowski (1968), Czarne chmury (1969) i Potop (1974). Filmy historyczne dawniej dawały ludziom w Polsce możliwość uniknięcia większych ingerencji cenzury. Była to też okazja do ekranizacji powieści historycznych, jak chociażby Trylogii Sienkiewicza. 9. "Numb / Encore" – Linkin Park feat. Jay Z. 10. "Can’t Get You Out My Head" – Kylie Minogue. Reklama. –Patrząc na XXI wiek ciężko nie pomyśleć o pierwszym hicie społecznościowym Klasykę gatunku zna każdy, a kto nie zna, powinien zaznajomić się ze świetnym materiałem Przemka. Dziś skupimy się na tych nowszych produkcjach. Oto subiektywny przegląd najlepszych filmów science-fiction XXI wieku. W 2017 roku redaktorzy portalu IndieWire przygotowali listę najlepszych filmów science fiction XXI wieku. Kilka dni temu zaktualizowali ją o nowe tytuły. W efekcie powstała lista 35 filmów, wśród których znajdziemy nie tylko powszechnie znane produkcje, lecz także takie, które nie przebiły się do mainstreamu i o których być może nie słyszeliście. Poniżej przedstawiamy listę Nagi lunch (1991) David Cronenberg jest twórcą specyficznym. Nic więc dziwnego, że zabrał się za literackie dzieło jakże bliskie jego własnym tworom. To obraz skupiający się na heroinowych halucynacjach oraz mniej lub bardziej autobiograficznych wątkach autora książkowego pierwowzoru, Williama S. Burroughsa. Brytyjska Korporacja Nadawcza już za sześć lat obchodzić będzie swoje stulecie. Tymczasem grupka "nerdów" z kulturowego oddziału rzeczonej stacji telewizyjnej pokusiła się o to, co każdy uwielbia, nawet gdy się do tego nie przyznaje - plebiscyty. Przeprowadzono wśród krytyków z całego świata głosowanie na najlepsze filmy obecnego wieku, czyli ostatnich 16 lat młodego stulecia Niniejsza książka stanowi swoiste odzwierciedlenie rzeczywistości społecznej, w którym uwiecznione zostały cechy charakterystyczne danej epoki i na podstawie którego można ocenić stan i kierunek dalszego rozwoju społeczeństwa polskiego oraz jego CFJP. Chociaż kino science fiction roku 2021 bezdyskusyjnie należało do Diuny Denisa Villeneuve’a, to wcale nie oznacza, że poza widowiskową ekranizacją kultowej powieści Franka Herberta w tym popularnym gatunku nic innego godnego uwagi się w ubiegłym roku nie wydarzyło. Ba! Zaryzykuję nawet stwierdzenie, że działo się całkiem sporo. W niniejszym zestawieniu znajdziecie tytuły, które być może przegapiliście, a którym w mojej opinii warto poświęcić odrobinę swojego czasu. Podobnie jak w przypadku zestawienia mniej znanych horrorów z 2021 roku starałem się tak dobrać tytuły, aby każdy z was znalazł tutaj coś odpowiedniego dla SoulNa dobry początek wygrzebany z czeluści biblioteki Netflixa tajwański film The Soul autorstwa zaledwie 38-letniego Cheng Wei-hao. O wieku reżysera The Soul wspominam nie bez przyczyny. Omawiana produkcja imponuje bowiem dojrzałością i wyjątkowo przemyślaną strukturą. To niekoniecznie takie łatwe w przypadku tytułu, który za punkt wyjścia bierze tajemnicze morderstwo biznesmena w jego własnym domu, następnie kieruje widza w stronę okultyzmu, potem przemienia się w melodramatyczną historię miłosną chorego na raka prokuratora i policjantki, aby ostatecznie stać się fantastycznonaukową opowieścią o chciwości oraz poświęceniu. Chociaż The Soul wymaga od widza cierpliwości, to ta nagrodzona zostanie napędzającymi akcję intrygującymi plot twistami, a także świetnymi zdjęciami. Dość łatwo zatopić się w tym porywającym, przemyślanym i sprytnie wykoncypowanym ponurym neo-noirowym labiryncie niedalekiej mistrza (Boss Level)Po ciekawym, ale nieco snującym się The Soul czas na orzeźwiającą pobudkę. Maczeta wbija się w miękki zagłówek łóżka, a na wysokości okien apartamentu wisi helikopter, z którego pokładu jakiś osiłek ostrzeliwuje wszystkie meble i sprzęty domowe. Oto poranek, który bohaterowi filmu Poziom mistrza przydarza się codziennie. Roy Pulver (Frank Grillo) utknął bowiem w pętli czasowej. Jest tym faktem poirytowany, bo praktycznie przez większość dnia musi mierzyć się z przeróżnymi zabijakami. Gdy więc wreszcie któregoś dnia upora się z np. karłem z zamiłowaniem do rzucania w niego granatami, to za chwilę tuż za rogiem czeka na Pulvera wirtuozerka samurajskiego miecza, która w dodatku nigdy nie zawodzi. Roy zachodzi więc w głowę, jak został w tę pętlę czasu uwikłany i dlaczego u licha codziennie umiera za sprawą któregoś ze ścigających go zwyrodnialców. Odpowiedzi na te pytania zachęcam poznać samodzielnie, bo Poziom mistrza to kawał naprawdę rewelacyjnego, wciągającego kina akcji polanego sosem science fiction. Film Joego Carnahana to zabawna i odświeżająca jazda bez trzymanki, która w momentach odpoczynku od scen bijatyk, strzelanin i pościgów napakowana jest również wiarygodnymi emocjami. To także ostateczny dowód na to, jak zdolnym i nietuzinkowym aktorem jest Frank twój (Ich bin dein Mensch)Po szaleńczej przygodzie z Frankiem Grillo proponuję wam po trosze komedię romantyczną, a po trosze film obyczajowy. Jestem twój Marii Schrader to lekkie, choć niebywale mądre kino. Obraz ten opowiada o naukowczyni specjalizującej się w analizie pisma klinowego i pracującej w Muzeum Pergamońskim w Berlinie. Alma (Maren Eggert), bo tak nazywa się główna bohaterka filmu, zgodziła się wziąć udział w eksperymencie, w którym przez trzy tygodnie będzie mieszkać z humanoidalnym robotem Tomem (Dan Stevens), stworzonym po to, aby ją uszczęśliwić. Siłą produkcji Schrader, poza niebanalnym scenariuszem oraz realistyczną estetyką, jest przede wszystkim gra aktorska. Dan Stevens jako płynnie mówiący po niemiecku (z brytyjskim akcentem, bo Alma lubi taką delikatną egzotyczność) szarmancki android jest pięknie świadomy odgrywanej roli, stając się jednocześnie niejako wzorcem męskości i ciekawym świata ludzi robotem. Maren Eggert to z kolei wspaniała, dumna i inteligentna kobieta tłumiąca w sobie silne emocje. Jestem twój to skromne, ale wielkie kino zadające niezwykle istotne pytania dotyczące samotności oraz tego, czy otaczające nas zewsząd algorytmy są w stanie poznać nas lepiej niż drugi człowiek lub my pamięć (Little Fish)Pozostańmy jeszcze na moment w klimatach romantycznych, ale tym razem w konwencji kina postapo. Muszę wam wyznać, że przy okazji filmu Little Fish Chada Hartigana uroniłem niejedną łzę. To najpewniej najsmutniejszy i najbardziej melancholijny tytuł, jaki przyszło mi oglądać w 2021 roku. Jego największą siłą jest przede wszystkim naturalność. Przejawia się ona w relacji głównych bohaterów tej produkcji, Emmy (Olivia Cooke) i Jude’a (Jack O’Connell), oraz w niesamowitej wręcz pomysłowości i umiejętności autorów filmu uchwycenia nieuchwytnej natury pamięci. W obrazie Hartigana mamy do czynienia z bardzo szybko rozprzestrzeniającym się wirusem powodującym natychmiastową lub stopniową utratę pamięci u ludzi. Przejmujące i przerażające w tym kontekście są sekwencje ujęć ukazujące np. maratończyka, który zapomniał się zatrzymać. Film nie skupia się jednak wyłącznie na takich efektownych przypadkach, ale śledzi losy związku wspomnianej Emmy oraz Jude’a. Związku, który został widzom przedstawiony i utrwalony za pomocą np. powtarzających się scen pierwszego pocałunku, koloru sukienki lub puszczanych wspólnie latawców, a który w obliczu wirusa skazany jest na zagładę. Chora pamięć przywołuje na myśl takie produkcje jak Ludzkie dzieci (2006) czy Memento (2000), ale służy przede wszystkim rozmyślaniu o naturze pamięci oraz miłości. Naturalnie piękne Lapsis Noaha Huttona jest dość ponurą wizją niedalekiej przyszłości, to sam reżyser woli mówić o nim jako o równoległej rzeczywistości. Trudno się zresztą z tym debiutującym w fabularyzowanym pełnym metrażu twórcą nie zgodzić. Mimo że Lapsis pachnie absurdem na kilometr, to w gruncie rzeczy bardzo łatwo widzowi w tę wizję postępującej digitalizacji i jej wpływu na gospodarkę uwierzyć. Nie dość bowiem, że automatyzacja rynku pracy dzieje się przecież na naszych oczach, to jeszcze Hutton potrafi w niebywale naturalny sposób zorganizować przedstawiony w swoim filmie świat. O co więc chodzi w Lapsis? A o to, że najnowsza technologia o nazwie Quantum wypiera dosłownie wszystko, na czym stał dotychczasowy świat. Nawet kalendarze parkowania samochodów, które dotychczas dostarczała strona internetowa miasta, zostały zastąpione przez te quantumowe. Nowa technologia oferuje wiele, ale również wiele wymaga. Jeśli więc ktoś nie posiada środków, aby stać się „kompatybilnym” z nowościami i iść z duchem czasu, może na to zapracować. Wystarczy, że przejdziesz się z kablami światłowodowymi po górach i lasach i tym samym pomożesz rozprzestrzeniać się Quantum. Kasa do zdobycia jest całkiem duża i na pierwszy rzut oka dość łatwa. Zmiany w świecie widz obserwuje oczyma Raya (Dean Imperial), który jest, delikatnie mówiąc, dość sceptyczny wobec nowych technologii, ale sytuacja życiowa (choroba brata) zmusza go do zmiany pracy i sprawdzenia się w roli kablarza. Chociaż Lapsis nie ustrzegł się błędów, głównie w swojej drugiej części, to nadal jest to niezwykle obiecujący, świetnie napisany, dobrze skonstruowany debiut, a Noah Hutton zdaje się kolejnym twórcą, którego następne kroki warto będzie śledzić z (Oxygen)Na koniec survivalowy thriller science fiction od Alexandre’a Aji z Mélanie Laurent w roli kobiety uwięzionej w kriogenicznej kapsule. Kobieta nie wie, kim jest, dlaczego znajduje się w ultranowoczesnej komorze, a także kto ją w niej zamknął. Na domiar złego kończy jej się tlen, a jedynym towarzyszem jej niedoli jest system który przemawia do bohaterki filmu głosem Mathieu Amalrica. Chociaż wielu odbiorcom Tlenu film ten może początkowo kojarzyć się z Pogrzebanym Rodrigo Cortésa, to francuskiego twórcę w pewnym momencie bardziej od tego, jak wydostać się ze śmiertelnej pułapki, interesują egzystencjalne kwestie. Uwięziona w kapsule kobieta zmuszona jest więc najpierw rozwikłać zagadkę swojej tożsamości, aby następnie w ogóle zastanawiać się nad sposobem ucieczki. Trzeba przyznać, że odkrywanie tajemnicy głównej bohaterki angażuje widza, a ograniczenie miejsca akcji w dużej mierze do kriogenicznej komory zupełnie nie nuży. Wszystko to zasługa świetnej Mélanie Laurent, a także wspaniałej pracy kamery. Tlen zabiera widzów w ekscytującą, zmuszającą do refleksji podróż i pozostawia ich w zupełnie nieoczekiwanym miejscu. Przemysław MudlaffOd P do R do Z do E do M do O. Przemo, przyjaciele! Pasjonat kina wszelkiego gatunku i typu. Miłośnik jego rozgryzania i dekodowania. Ceni sobie w kinie prawdę oraz szczerość intencji jego twórców. Uwielbia zostać przez film emocjonalnie skopany, sponiewierany, ale też uszczęśliwiony i rozbawiony. Łowca filmowych ciekawostek, nawiązań i powiązań. Fan twórczości PTA, von Triera, Kieślowskiego, Lantimosa i Villeneuve'a. Najbardziej lubi rozmawiać o kinie przy piwku, a piwko musi być zimne i gęste, jak wiecie inne artykuły >>> Choć polska kinematografia może się pochwalić wieloma ambitnymi i ciekawymi produkcjami, niewielu filmom i serialom udaje się zyskać rozgłos poza granicami naszego kraju. Jest jednak pewna grupa tytułów, którym się ta sztuka udała. Jesteście ciekawi, które polskie produkcje zrobiły furorę na arenie międzynarodowej? Jeśli tak, zapraszamy do naszej galerii! "Cudze chwalicie, swego nie znacie" - to słynne powiedzenie nierzadko oddaje istotę podejścia naszych rodaków do rodzimego kina. W nawale produkcji pokroju tandetnych komedii romantycznych czy filmów Patryka Vegi, łatwo zapomnieć, że polskie kino ma w swoim dorobku wiele doprawdy fenomenalnych produkcji, które w niczym nie ustępują wielkim hitom zza oceanu. Zdarzały się też przypadki, w których polskie filmy i seriale odniosły sukces również poza granicami naszego kraju, wzbudzając zachwyt na arenie międzynarodowej lub zwyczajnie zyskując dużą popularność. To właśnie na nich się dziś skupimy. Zobacz także 10 9 W naszej galerii polskich filmów i seriali, które stały się międzynarodowymi hitami, skupiamy się wyłącznie na produkcjach powstałych w XXI wieku, zatem dzieła takie jak "Trzy kolory. Czerwony" czy "Nóż w wodzie" Romana Polańskiego nie zostały wzięte przez nas pod uwagę. Nie uwzględniliśmy również koprodukcji, a tytuły reprezentujące wyłącznie "kino znad Wisły".Ponadto, sporządzając rzeczoną listę nie kierowaliśmy się walorami artystycznymi, czy poziomem wskazanych tytułów. Jak bowiem wiadomo, sukces komercyjny nie zawsze idzie w parze z wysoką jakością, czego dowodem są niektóre twory, które znalazły się w zestawieniu. Zatem, bez zbędnego przedłużania - jeśli chcecie się dowiedzieć, które polskie filmy i seriale stały się międzynarodowymi hitami, zapraszamy do naszej galerii, którą znajdziecie u góry artykułu. Zobacz także 9 6 Chcesz być na bieżąco? Dołącz do grupy "Filmy i seriale - newsy i dyskusje fanów" na Facebooku. 1 z 8 fot. Album Online/East News "Boże Ciało" (2019), reż. Jan Komasa Głośny film Jana Komasy, który walczył o Oscara w kategorii Najlepszy film międzynarodowy, zdobył Nagrodę Specjalną - Label Europa Cinemas podczas Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Wenecji i absolutnie zachwycił twórcę oscarowego "Parasite". Obraz Jana Komasy przedstawia opartą na faktach historię dwudziestolatka, który po wyjściu z poprawczaka zaczyna podszywać się pod księdza, zyskując sympatię mieszkańców niewielkiej społeczności. W roli głównej wystąpił fenomenalny Bartosz Bielenia. 2 z 8 fot. JAROSŁAW SOSIŃSKI / NAIMA FILM "Sala samobójców. Hejter" (2020), reż. Jan Komasa Drugie dzieło Jana Komasy, które zyskało uznanie na arenie międzynarodowej. "Sala samobójców. Hejter" to luźna kontynuacja popularnego filmu z 2011 roku, która we wstrząsający sposób ukazuje realia życia w XXI wieku, gdzie nieograniczony dostęp do Internetu i wszechobecny hejt mogą mieć naprawdę katastrofalne skutki. Film wyświetlany był na zagranicznych festiwalach i spotkał się z tak ciepłym przyjęciem, że amerykański oddział HBO zamówił serial na jego podstawie. 3 z 8 fot. Everett Collection/East News "Zimna wojna" (2018), reż. Paweł Pawlikowski Historia miłości wielkiej, acz trudnej w wykonaniu Joanny Kulig i Tomasza Kota reprezentowała nasz kraju w wyścigu po Oscary w aż trzech kategoriach (Najlepszy reżyser, Najlepszy film nieanglojęzyczny, Najlepsze zdjęcia). I choć statuetki ostatecznie nie udało się zdobyć, "Zimna wojna" może pochwalić się szeregiem innych nagród (w tym Złotą Palmą w Cannes dla Pawła Pawlikowskiego) i uznaniem w kręgach filmowych na całym świecie. Film otworzył też aktorom drzwi do międzynarodowej kariery. 4 z 8 fot. Image supplied by Capital Pictures/EAST NEWS "Ida" (2013), reż. Paweł Pawlikowski "Ida", czyli wielkie zwycięstwo Pawła Pawlikowskiego w walce o Nagrodę Akademii. Film z Agatą Trzebuchowską i Agatą Kuleszą był nominowany w dwóch kategoriach: Najlepszy film nieanglojęzyczny i Najlepsze zdjęcia, a pierwszą z nich ostatecznie przekuł w statuetkę. Co więcej, historia Anny - przyszłej zakonnicy, która wyrusza w niezwykle ważną podróż, zgarnęła też nagrodę BAFTA i nominację do Złotego Globu. To się nazywa sukces! 5 z 8 fot. materiały prasowe NEXT FILM "W lesie dziś nie zaśnie nikt" (2020), reż. Bartosz M. Kowalski List miłosny do kultowych dzieł kina grozy (w szczególności "Piątku trzynastego" i "Drogi bez powrotu") oraz kolejny dowód na to, że "Polacy jednak umieją w horrory". Slasher z Julią Wieniawą w roli głównej zadebiutował na Netflixie i z miejsca zrobił istną furorę wśród użytkowników serwisu z całego świata. 6 z 8 fot. Krzysztof Wiktor/ materiały prasowe Netflix "W głębi lasu" (2020) Drugi (po "1983") polski serial Netflixa, który zyskał znacznie większą popularność (i uznanie) od swojego poprzednika. Kryminał na podstawie książki Harlana Cobena, opowiadający historię zmęczonego życiem prokuratora i tragedii, do której doszło przed laty, przez długi czas utrzymywał się w pierwszej 10 najpopularniejszych produkcji giganta streamingowego i to na całym świecie. 7 z 8 fot. materiały prasowe Netflix "Sexify" (2021) Kolejny owoc współpracy polskich twórców i Netflixa. "Sexify" to polska odpowiedź na głośne "Sex Education", która również okazała się międzynarodowym hitem. Popularność historii o studentkach, które tworzą innowacyjną aplikację erotyczną przełożyła się na decyzję o realizacji kolejnego sezonu. 8 z 8 fot. materiały prasowe NEXT FILM "365 dni" (2020), reż. Barbara Białowąs, Tomasz Mandes "365 dni" to swojego rodzaju fenomen. Kontrowersyjna adaptacja erotyka Blanki Lipińskiej, traktująca o losach młodej kobiety i porywającego ją mafioso, mimo gromu krytyki ze strony oburzonych widzów, odniosła wręcz nieprawdopodobny sukces komercyjny. Po debiucie w bibliotece Netflixa, historia Laury i Massimo przez wiele dni utrzymywała się na pierwszym (!) miejscu listy Top 10 najpopularniejszych tytułów serwisu na całym świecie. Popularność "365 dni" sięgnęła takich rozmiarów, że gigant streamingowy postanowił wziąć realizację dwóch kolejnych odsłon pod swoje skrzydła. Polecane galerie Polski film dokumentalny w XXI wieku to 16 artykułów omawiających polskie kino dokumentalne ostatnich lat. Tom składa się na panoramiczną próbę spojrzenia na przeobrażony w początkach obecnego stulecia krajobraz rodzimego kina niefikcjonalnego, które bujnie rozwija się w nowych realiach społecznych, politycznych, instytucjonalnych, obyczajowych, mentalnych i medialnych. Ta wielogłosowa i różnorodna tematycznie prezentacja polskiego filmu dokumentalnego na progu XXI wieku przynosi interesujące i wielostronne świadectwo jego bujnego rozwoju, godnego bogatych tradycji minionej epoki. Opinie: Wystaw opinię Ten produkt nie ma jeszcze opinii Czas dostawy:plik do pobrania Koszty dostawy: Odbiór osobisty zł brutto Kurier DPD zł brutto Paczkomaty InPost zł brutto Orlen Paczka zł brutto Kurier InPost zł brutto Kod producenta: 978 83 65501 21 9 Polski film dokumentalny w XXI wieku to 16 artykułów omawiających polskie kino dokumentalne ostatnich lat. Tom składa się na panoramiczną próbę spojrzenia na przeobrażony w początkach obecnego stulecia krajobraz rodzimego kina niefikcjonalnego, które bujnie rozwija się w nowych realiach społecznych, politycznych, instytucjonalnych, obyczajowych, mentalnych i medialnych. Ta wielogłosowa i różnorodna tematycznie prezentacja polskiego filmu dokumentalnego na progu XXI wieku przynosi interesujące i wielostronne świadectwo jego bujnego rozwoju, godnego bogatych tradycji minionej epoki. TytułPolski film dokumentalny w XXI wieku Językpolski WydawnictwoPaństwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. L. Schillera w Łodzi ISBN978 83 65501 21 9 SeriaFilmo!znawcy Rok wydania2016 Liczba stron287 Formatmobi, epub Spis treściSpis treści Od redakcji 7 Mirosław Przylipiak Scenariusz we współczesnym systemie produkcji filmów dokumentalnych w Polsce 9 Tadeusz Lubelski Autobiograficzna triada w polskim filmie dokumentalnym czasów najnowszych 29 Katarzyna Mąka-Malatyńska Autoportret na progu. Autobiografizm w etiudach szkolnych na tle tradycji polskiego kina dokumentalnego 49 Małgorzata Kozubek (Auto)terapeutyczny wymiar filmów Marcina Koszałki 63 Tadeusz Szczepański Portrety pokoleń w filmach Marii Zmarz-Koczanowicz 77 Krzysztof Kornacki Film Open Group. Errata do historii 91 Sylwia Kołos Religia smoleńska i jej filmowe refleksy. Filmy dokumentalne jako element smoleńskiej narracji 109 Mikołaj Jazdon Rosja – Polska. Nowe spojrzenie? Młodzi dokumentaliści wobec tradycji polskiej szkoły dokumentu 125 Krzysztof Kopczyński W stronę dalekiego świata. Tematyka „egzotyczna” w polskim dokumencie pierwszej dekady XXI wieku 149 Dagmara Rode „To zdarza się nam”. Polskie dokumenty feministyczne 163 Paweł Biliński Nieślubny syn Gombrowicza i człowiek z reklamówką. Pierwsze polskie mockumenty. 179 Dawid Junke „Dlaczego one?” Produkcje quasi-dokumentalne w polskiej telewizji 199 Agnieszka Szarmach Miejsce filmu dokumentalnego w polskiej telewizji publicznej 213 Małgorzata Smoleń „Kultura na żądanie” i potencjał hipermediów – szkic na przykładzie dokumentów biograficznych o asie polskiego lotnictwa – Stanisławie Skalskim 223 Jadwiga Hučková Promocja i dystrybucja polskich filmów krótkometrażowych, dokumentalnych i animowanych na przykładzie działalności Krakowskiej Fundacji Filmowej 241 Tomáš Hučko Dokąd zmierza polski dokument? Trendy i strategie w ostatniej dekadzie z punktu widzenia południowych sąsiadów 257 Indeks osób 269 Indeks filmów 277 Biogramy 283 Summary 287 -23% Akt twórczy jako mimesis. „Dziś są moje urodziny” ostatni spektakl Tadeusza Kantora Monografia ostatniego, nieukończonego spektaklu twórcy Cricot 2. W oparciu o niepublikowane dotąd źródła (zarejestrowane na taśmach wideo próby spektaklu, rękopisy Tadeusza Kantora, rysunki itp.) autor odtwarza proces powstawania przedstawienia, przerwany przez śmierć reżysera. Interpretacje koncentrują się tu wokół cząstkowych ujawnień dzieła, mających miejsce za życia artysty. Książka składa się z sześciu rozdziałów przybliżających skomplikowane zależności między artystą-autorem i dziełem „w toku”. Proces tworzenia inscenizacji „Urodzin” jest ujmowany jako wysiłek poszukiwania pamięciowych śladów i ich powtarzania w scenicznej reprezentacji, a rola Tadeusza Kantora – jako demiurga, który kulminuje i przekracza postawy przyjmowane przez siebie w poprzednich przedstawieniach Teatru Śmierci. -20% Baśń w literaturze i w filmie. Rola baśni filmowej w edukacji filmowej dzieci w wieku wczesnoszkolnym Walory wychowawcze i edukacyjne mediów elektronicznych, zwłaszcza w dobie ich gwałtownej ekspansji i zwiększającego się wpływu na wiele dziedzin współczesnego życia społeczno-kulturalnego, ciągle rodzą wiele dyskusji w gronie pedagogów i teoretyków kultury. Współczesna szkoła musi dostrzegać wiążące się z tym zagadnieniem możliwości i zagrożenia, gdyż edukacja przez kulturę filmową wydaje się interesującą propozycją pedagogiczną, sprzyjającą wychowaniu młodego pokolenia w świadomości istnienia epoki „przedelektronicznej”. Książka Eweliny Koniecznej analizuje zagadnienie odbioru baśni ekranowej przez siedmio-, ośmio- i dziewięciolatków, stanowiąc próbę określenia jej roli i znaczenia w edukacji filmowej dzieci oraz możliwości jej wykorzystania przez nauczycieli w zakresie zintegrowanej edukacji wczesnoszkolnej. -27% Czas seriali "Książka ta ma charakter naukowy, pozbawiona jest jednak akademickiego spięcia. To, na czym nam zależało, ujawnia się w lekkości, eseistyczności artykułów zamieszczonych w niniejszej publikacji. Autorkami/autorami tekstów są studenci i doktoranci z różnych polskich uniwersytetów. Każdy z nich reprezentuje inne podejście do tematyki serialowej. Zabranie tej grupy było wyzwaniem, ale o to też nam chodziło. Różnorodność i szerokie spektrum badawcze rozciąga się jak Ameryka – kraj kontynent. Zamieszczone tutaj artykuły z wielu stron prześwietlają amerykańskie produkcje telewizyjne. U niektórych autorów widać wyraźne zmaganie się z teorią (D. Junke, T. Umerle, M. Mirys), u innych na pierwszy plan wysuwają się doświadczenia estetyczne (M. Aksztin, K. Chruszczewska). Pośród zebranych tekstów są też takie, które wskazują na uwikłanie serialu w medialne i społeczne struktury (A. Mirowicz, M. Major, A. Szczepanek do spółki z P. Buśko). Inne znów teksty prześwietlają serialowy świat nieco bardziej strukturalnie (K. Ćwiek-Rogalska), adaptują na jego plan pojęcia wypracowane na innych polach (A. Szmida) czy też zmagają się z pewną typowością i konwergencją motywów (M. Skowera, S. Wojciechowska). W naszej opinii udało się nam zebrać galerię serialowych impresji, która jak kalejdoskop pokazuje różnorodność podejścia oraz samego przedmiotu badań". Agnieszka Szczepanek, Sandra Wojciechowska, Piotr Buśko "Lektura tej książki sprawiła mi niemało satysfakcji. [...] Prawie każdy z esejów plastycznie przybliża opisywany serial, a dodatkowo wszystkie razem pokazują, jak różnorodny jest świat seriali nowej generacji, pozwalają też zrozumieć, jak bardzo różni się on od nie tak odległych przecież czasów, gdy serial telewizyjny był synonimem nudy, warsztatowej bylejakości i złego smaku". prof. Mirosław Przylipiak -17% Kathakali - sztuka indyjskiego teatru Książka ukazuje wyniki badań terenowych nad jedną z najbardziej widowiskowych form scenicznych w Indiach. Powinna zainteresować ludzi zawodowo zajmujących się teatrem, a także tych, których pociągają przemiany zachodzące w kulturze hinduskiej. -27% Kino klasyczne Po dwóch latach od publikacji Kina niemego przekazujemy Państwu drugi tom zbiorowej Historii kina, Kino klasyczne. Koncentrujemy się na trzech dekadach z dziejów kinematografii: od wprowadzenia dźwięku (1927 rok) po koniec lat 50. Zapraszając Czytelników w podróż po historii kina, w istocie opisujemy wiek XX, z jego kulturowymi modami, ideologią, przemianami społecznymi i ekonomicznymi. Wśród autorów poszczególnych rozdziałów znajdują się najwybitniejsi polscy filmoznawcy, specjaliści w swych dziedzinach. Powstała dzięki temu książka, która stanowi nieoceniony przewodnik po filmowej klasyce, pełen pogłębionych analiz, wartościowych kontekstów i nowych odczytań, ale też – ciekawostek, anegdot i unikatowych fotosów. Mamy nadzieję, że dzięki temu dowiedzie ona różnorodności kina i jego ogromnego wpływu na niemal wszystkie dziedziny życia. -27% Maskarady męskości Pragnienie homospołeczne w polskim kinie fabularnym Przekrojowa historia ekranowych obrazów homospołeczności i homoseksualnych męskich pasji w kinie polskim w ujęciu Sebastiana Jagielskiego to lektura niezwykle pasjonująca. Autor postanowił prześwietlić całą historię polskiego kina fabularnego pod kątem mniej lub bardziej ukrytych czy aluzyjnych przedstawień zjawisk homoerotycznych rodzaju męskiego. Ich sekretną obecność Jagielski tropi na przestrzeni blisko ośmiu dekad – poczynając od jeszcze przedwojennych Ślubów ułańskich Mieczysława Krawicza z 1934 r. aż po Salę samobójców(2011) Jana Komasy.